Wanneer we de inleiding erop nalezen van het boek ‘Vlaanderen in oude kaarten – Drie eeuwen cartografie’ dat Jozef Bossu schreef in 1982, krijgen we meteen de verklaring van de betekenis van deze kaarten in de geschiedenis.

We citeren: “ Aangezien oude kaarten de glorie en het verval van een volk in zijn geschiedenis weergeven, hebben we ook aangehaakt bij de politieke en culturele context, waarvan de  kaarten én resultaat én getuigen zijn, het klimaat waarin de cartografen leefden en werkten. Remi Caron schrijft in de catalogus van de tentoonstelling over cartografie in het Centre Pompidou te Parijs: « Une société s’exprime ouvertement par les cartes qu’elle présente. »
Een oude kaart bekijken is een uitertst boeiend tijdverdrijf; een oude kaart begrijpen is zeker niet zo eenvoudig. Zij geeft slechts haar geheimen prijs aan wie haar met voorzichtige waardering wil benaderen, en daarbij nog over de nodige basisinformatie beschikt. “